Üç

Her sabah aynı otobüse biniyorum. Hayatımdaki en büyük değişikliklerden biri; eğer uyuya kalırsam bir başka otobüse binmek oluyor. Her sabah bindiğim otobüsün şoförüne ‘’abi bu gün param yok yarın veririm! desem hiç itiraz etmeden ‘’tamam kardeşim, sorun değil’’ der adam… Adam diyorum çünkü hiç kadın İETT şoförüne denk gelmedim.

Birayı buzlukta fazla tutarsanız asidini yitirir. Daha düz bir içim sağlar size. Demokrasiyi mecliste unutursanız; asidini yitirir, daha düz bir mantık sağlar size.

Wax Tailor diye birileri… Hipnotize edici bir tınıları var. Tam yaşıma uygun sesler… Hatun 5 sene öteden geliyor yanıma, yamacıma. Hiç yakınlaşamadık ama hep bir yakında. Nasıl oluyorsa?

Balkondan izlenen tiyatro oyunu gibiyim. İzleyenim elit ama uzak… Dinlendiğimi biliyorum, izlendiğimi de; lakin birileri ödememi kallavi yapıyor… Bana göre balkon elit işi, İzmir’liye göre balkon sıradan… İstanbul’da bulamazsın be anam öyle sıradan balkon… Oyunlarımız da öyle olmalı. Sıradan ama pahalı!

Kahramanmaraş dondurmacılarının yavşaklığına kafam takıldı geçenlerde. Favori laf diye demiyorum ‘yavşağı’, bildiğin yavşaklar. Ağzından alıyorlar insanların dondurmayı. Mazlum turistin de hoşuna gidiyor etnik diye. Değil etnik metnik. Satış taktiği, 6 liraya satıyor 2 dirhem sütle şerbeti…

Yanlışlıkla deterjan içen bir çocuk korkaklığında gittim iş görüşmesine. Midem bulanıyordu, sosyal medya bana küsmüş ve mezuniyetimi verdiğim okul zerre saygı görmüyordu. Ne yapmalıydım? Gömleğimi çıkardım, Pentagram t-shirt’ümü giydim ve 2 parmak kalınlığındaki boruya diş açmaya başladım. Yeteneğimin farkına varan insan kaynakları müdürü gözyaşlarını tutamadı ve beni işe almadı!




Bu arada: Bu Stresle Yaşanmaz!